عوامل استرس زا بر رفتار کودکان

گفتاری از : دکتر اشرف تشکری*

تنظیم و ویرایش : سایت راه برتر

تاریخ انتشار : ۱۵ خرداد ۱۳۹۶

ترغیب کودکان به نقاشی و بازی های دستی در ترک عادت مکیدن انگشت مؤثر است. تذکر مستقیم یا تنبیه کردن کودک، موجب تشدید عادت انگشت مکیدن در کودکان می‌شود و باید با استفاده از بازی‌های دستی و نقاشی، ذهن و دست های کودک را مشغول کرد.

مکیدن انگشت از دید روان پزشکی به عنوان یک رفتار غیرطبیعی شناخته می‌شود و جزو رفتارهای کلیشه‌ای است که در کودکان به عادت تبدیل شده و مشکلاتی برای آنها ایجاد می‌کند.

در بسیاری مواقع کودکان برای کاهش استرس‌ها و اضطراب‌های درونی خود رفتارهایی مانند انگشت مکیدن و یا تکان دادن اعضای بدن از خود بروز می‌دهند که باید با شناخت عوامل استرس‌زا نسبت به درمان کودک اقدام کرد. به عنوان مثال وجود اختلاف‌های خانوادگی و یا هر عامل استرس‌زا در خانواده موجب بروز رفتارهای عادتی در کودکان می‌شود.

در این هنگام ابتدا باید عامل استرس‌زا را از محیط کودک حذف کرد و پس از آن در خصوص درمان کودک تصمیم گرفت. در برخی مواقع نیز اگر کودک در هنگام خواب تنها باشد به مکیدن انگشت تمایل پیدا می کند. در این مواقع اگر مادر در کنار کودک باشد و او را در آغوش گرفته و یا تا هنگام خواب برای او قصه بگوید، به مرور زمان کودک عادت انگشت مکیدن پیش از خواب را ترک می کند.

گاه نیز در خانواده و محیط اطراف کودک عامل استرس‌زایی وجود ندارد و کودک تنها به انجام رفتار کلیشه‌ای عادت کرده است. تجربه نشان داده است که تذکر مستقیم و یا تنبیه کودک برای ترک رفتار عادتی به هیچ وجه مؤثر نیست و موجب تشدید رفتار می‌شود.

در مقابل، اعمال سیاست تشویقی موجب افزایش تمایل کودک به ترک عادت می‌شود. به والدین توصیه می‌شود کودک را برای ترک عادت تشویق کنند و مثلا اگر در طول روز یک رفتار عادتی مانند انگشت مکیدن را انجام نداد بلافاصله در انتهای روز به او جایزه دهند. این کار موجب تشویق کودک می شود. هم چنین جایگزین کردن فعالیت‌هایی مانند نقاشی و یا بازی‌های دستی می‌تواند روند ترک عادت انگشت مکیدن را سرعت بخشد.

* مدیر گروه روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

دربرگزیده‌, فرزندان, والدین و فرزندان

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

نه − دو =